Dag 5: Key Largo - Fort Myers Beach

Er was een moment vandaag dat ik weinig zin had om dit blog te gaan maken, zo rond een uur of 5 vanmiddag... en toch is het allemaal nog goed gekomen :-)
Vanmorgen uitgeslapen. Ik werd rond 7.00 uur wakker. Lekkere bedden, in het Hilton! Helaas regende en rommelde het buiten alweer. Maar dat was niet zo heel erg, want we vertrokken van de Keys en elders zou het toch echt wel een keer mooi weer worden. Heerlijk ontbeten bij the Wafflehouse! Harry had mazzel, kennelijk vond de kok zijn wafel niet goed gelukt, dus kreeg Harry er gewoon nog eentje bij! Het was weer een hele hap, maar errug lekker! Mét chocolatchips, stroop én suiker... ik weet het, een tikje overdreven, maar ik deed het lekker toch!

Daarna richting Everglades. De tussenstop bij Robert's here hebben we helaas maar niet gedaan, we waren al wat aan de late kant, dus zijn we doorgereden naar het Shark Valley Visitorcentre, ergens halverwege de Tamiamitrail. Ik had gehoopt dat we de loop konden rijden, maar dat was alleen met een tram op fiets te doen. Wij gaan lopen. Gelukkig maar want daardoor hebben we wat dieren gespot. Anne was onze reisleidster. Alhoewel ze het doodeng vond, spotte zij iedere keer als eerste de krokodillen, slangen en grote sprinkhanen! Goed gedaan,  Anne!

We vervolgden onze weg richting Captain Doug in Everglades City, maar we waren net een paar minuten onderweg toen we letterlijk door een regengordijn reden, op dat moment nog een leuke ervaring,  niet wetende dat die regen nog tot Fort Myers Beach zou aanhouden. :-(( wij balen, geen airboattour dus. En wat helpt er op zo'n moment? Juist: CHOCOLA :-)
We kwamen tegen een uur of 5 in Fort Myers Beach aan. Het zag er nog een beetje somber uit en overwogen om dan maar naar de Miromar outlet te rijden, want ook daar worden vrouwen weer blij van. Toch maar niet gedaan en dat was maar goed ook. We zijn naar de pier gewandeld.

Vervolgens heerlijk gegeten enbij Yucatan en ook hier was weer live-muziek, lekker hoor!
In FMB zit de Cigarhut, waar Harry wat sigaren heeft gekocht.

Via het strand teruggelopen. Imiddels werd de zonsondergang steeds mooier. Terug in het hotel hebben we alle 4 genoten van deze prachtige zonsondergang: Max en Anne vanuit het zwembad, Harry met een sigaartje op het strand en ik vanaf ons balkon (5e etage zoals opgegeven, we kijken over de bomen heen :-))

We zijn hiermee de regen een klein beetje vergeten...maar hebben nu echt wel voldoende gehad...Morgen een dagje de omgeving verkennen, naar de eilanden Sanibel en Captiva, beetje shoppen, zwemmen en aan het eind van de dag een sunsettour, dolfijnen spotten!

Dag 4: Key West - Key Largo

Ik zat me af te vragen hoe het toch komt dat ik me zo vertrouwd voel bij de Amerikanen en hun taal. Ik denk dat het komt doordat we zo vaak in aanraking komen met Amerikaanse films en televisie en het daardoor zo vertrouwd in de oren klinkt. Het klinkt 'net als in de film'!

Maar goed, dag 4. Dag 4 begon met regen en niet zo'n beetje ook. Tot we om 16.00 uur in het Hilton in Key Largo aankwamen, hebben we bijna de hele dag in meer of mindere mate regen gehad, zo veel dat menig riool het niet kon verwerken.
Ik was het die vandaag de hanen wekte en was al om 5.00 uur rise and shine. Ik vond het eigenlijk wel lekker zo. Het goot pijpenstelen en het was nog donker. Mezelf (zinloos) gewapend tegen de muggen ben ik op de veranda gaan zitten (want daar was wifi) en heb het blog van gisteren afgemaakt. 8.00 uur ontbeten, op het terras bij het zwembad, het was even droog en we hebben er lekker zitten smullen. Vervolgens de koffers gepakt en de Overseas Highway terug gereden richting Key Largo...en het regende en regende maar. De eerste stop was Bahia Honda Statepark, met zijn prachtig wit zandstrand... tenminste, als het mooi weer is...we moeten hier dus echt een keertje terug als de zon wel schijnt :-) toevallig was het net even droog.

Na een korte wandeling naar de oude spoorbrug, kozen we een overdekte picknickplek uit en zijn we toch maar gaan snorkelen. Geen spijt van gehad. Het water was lekker, we hebben alle vier wel iets moois gezien en die vast kunnen leggen met onze nieuwe onderwatercamera. Helaas kunnen we nog geen foto's en filmpjes overzetten op de i-pad, hoop dat ik ergens nog een goed snoertje kan scoren. De volgende bui kwam at the right time, Harry en Max waren op zoek naar een douche om het zoute water af te spoelen, want het blijft gewoon lekker warm hier, ook als het giet!

Next stop was Morada Bay Café in Islamorada. Wat een prachtige plek! We hebben er lekker overdekt geluncht en foto's gemaakt. Als de zon schijnt, zal het er nog zoveel mooier zijn! We hebben met Max afgesproken dat hij hier later gaat trouwen! ;-)

Om 16.00 uur dus aangekomen in het inmiddels o zo vertrouwde Hiltonhotel ;-)! En daar scheen gelukkig de zon! Irma weer helemaal happy natuurlijk!  Harry is gelijk doorgereden naar de Island Smokeshop want die sluit al om 18.00 uur en wij zijn gaan chillen op ons heerlijke balkon, in de zon.

Toen Harry terug kwam, zijn we gaan snorkelen. We hebben wat vissen gezien en heel veel zee-egels. Vervolgens opgewarmd in de jacuzzi (een hele hete), gedoucht en op naar Mrs Mac's kitchen..Het schijnt dat je er 2 hebt in Key Largo, 1(de originele) voor het ontbijt en de andere voor lunch en diner.

Foto is gemaakt aan het einde van de avond, toen het al wat rustiger werd

We moeten nog erg wennen aan de hoeveelheden in de VS...voor ons geen gratis refill, maar er zijn mensen die de refill overgieten en mee naar huis nemen! 

Er heerste een gezellige sfeer, we hebben  heerlijk gegeten en ongelofelijk hoe vriendelijk het personeel hier is! Nou geloof ik dat ze niet heel veel betaald krijgen en ze het vooral van de tips moeten hebben. Misschien een idee voor Nederland, want daar kunnen ze wat klantvriendelijkheid betreft soms nog wel eens wat leren. Bij Mrs Mac's kwamen we ook voor het eerst de wat gezette medemensen tegen, zoals wij die alleen van de tv kennen. Toch wel een beetje shocking. Maar ze zaten lekker te smullen en dat hebben wij ook gedaan!

Na een welverdiende tip achtergelaten te hebben, gingen we terug naar het hotel, waar al snel de luikjes dicht vielen. Morgen wil Max graag ontbijten bij the Wafflehouse, hij heeft zojuist het adres even opgezocht en dan vervolgen we onze weg via de Everglades naar Fort Myers Beach waar we 2 nachten zullen blijven.

Een warme groet!

Dag 3: Key West

Bedankt voor de leuke berichtjes op mijn blog! Het is nog steeds een gedoe om hem er op te krijgen, hoop dat de lay-out een beetje meewerkt op een laptop....

Vanmorgen half 6 wakker...ha lekker! Iedereen nog in dromenland, op een paar kraaiende  hanen en mijzelf na. Het was nog donker buiten, maar dat weerhield me niet om in mijn zomerjurkje te springen en op de veranda mijn blog van gisteren af te maken. Langzaamaan werd het licht en kreeg ik, behalve van een paar dorstige muggen, ook gezelschap van een paar kipjes.

Om 8.00 uur was het tijd voor ontbijt op het terras aan het zwembad. Een simpel maar prima ontbijtbuffet. Op het programma stond dat we vandaag op de fiets het eiland zouden verkennen, maar alles was ook op loopafstand, dus besloten we te gaan lopen. De eerste stop was het Southern Most Point, officieel het meest zuidelijke punt van de VS.

Uiteraard een foto waard en op naar de volgende stop: the Cemetary. Eerst nog een paar kaarsjes aangestoken in de St. Mary Star of Sea Catholic Church (whats in a name!).

Wandelend over de grote begraafplaats van Key West werd de lucht onheilspellend donker zoals het alleen op begraafplaatsen kan zijn....ja hallo, we willen nog shoppen op Duvalstreet hoor, nu even níet! Maar helaas, de hemel brak open en langzaam maar zeker kon zelfs het dichte bladerdek van een gigaboom ons niet meer beschermen. Het enige dat op zo'n moment je humeur kan redden, is een Amerikaanse Ken met een te grote auto die je naar het hotel terug brengt.... Waar hij vandaan kwam, I do not know, maar nog geen 10 minuten later stapten we uit voor ons hotel....humeur gered ;-)
Zo net na het middaguur scheen de zon weer en is Harry een sigaartje gaan roken en ben ik met Max en Anne gaan shoppen.

Een maxidress gescoord, Anne bij Claires 2 lippenbalsems mét cotton candy smaakje en op de terugweg een frozen yoghurt...wow! Ik ben gek op swirls maar de frozen yoghurt is echt Swirliscious! Je mag hem zelf maken en betaalt per gram.

Creatie van Max!

Harry had ook een leuke middag gehad in een gezellige sigarenwinkel en we troffen elkaar weer in het hotel. De volgende stop zou fort Zachary zijn, waar we zouden gaan snorkelen... we waren er helemaal klaar voor, maar de lucht werd weer zó donker dat we toch maar bij het hotel zijn gaan zwemmen en daar was het stralend! Na het douchen stonden we klaar om bij Sloppy Joe te gaan eten, begon het weer te gieten....grmbl!

Gelukkig zijn de buien heftig, maar niet heel lang en zo zaten we enige tijd later in het o zo gezellige Sloppy Joe. Wij als echte livemuziek liefhebbers komen flink aan onze trekken in Key West!

En zoals ik in een eerdere blog al schreef, hoopte ik dat we wat Hemmingway lookalikes zouden tegenkomen...ze waren er écht!

Harry en ik zijn nog even blijven hangen bij Sloppy Joe, de kinderen liepen vast terug naar het hotel. Wij spotten op de terugweg ook nog een paar hemmingway-katten, you know, die met die 6 tenen.

morgen afscheid van deze fantastische plek, we komen hier zeker nog een keer terug!

Morgen rijden we terug naar Key Largo, met de nodige tussenstops. Mijn ogen vallen dicht, het is bijna 22.00 uur :-D

Een warme groet!

Dag 2: Key Largo - Key West

Ik was vanmorgen al vroeg wakker en heb zitten prutsen om het blog te plaatsen... een heel gedoe zonder laptop en met internet dat er continu uit floept. De kinderen om 7.30 uur (!) wakker gemaakt. Zij hebben duidelijk geen moeite met het tijdsverschil. Enigszins teleurgesteld liep ik het balkon-met-uitzicht-op-zee op. Florida, the sunshine state...nou, vandaag effe niet hoor! Het regende behoorlijk en het leek alsof de plantjes het vandaag goed zouden gaan krijgen. Koffers gepakt, Garmin ingesteld op een all American Harriettes restaurant voor een all American breakfast. En het was drúk in het met tl-verlichte tentje! We begonnen natuurlijk met een beroemde Key Lime muffin. Hij was zó groot dat we hem met zn vieren konden delen! Harriet zelf was uiteraard ook all American, we love her!! Ons ontbijt vervolgd met eggs with gritts, omelets and more!

Key lime muffin met op de achtergrond Harriette herself

In de stromende regen de auto in, naar het Wild Bird Centre, een non-profit organisatie die vogels opvangt. Het was er lekker rustig, want wie gaat er nou in de stromende regen zielige vogeltjes kijken? Nou, wij dus en het was een bijzondere ervaring om de verhalen achter de vogels te lezen en ons enige tijd te laten vermaken door een papegaai 'yolo' te leren. Verder zaten er haviken, uilen, pelikanen en nog een aantal inheemse vogels.

voedertijd begint om half 4, jongens!

De regen werd minder en we zetten koers naar Robbies Feeding Tarpon. Je krijgt er een emmertje dooie vis en probeert te voorkomen dat de  monsterachtige Tarpons gevoerd worden zonder dat jouw hand in hun bek verdwijnt! Brrrr, nog een extra uitdaging, want er zitten ook pelikanen op de steiger die wat lui en agressief aangelegd zijn en ook wel van een mals visje houden. Anyway, het was een hilarisch gebeuren en we kwamen er zonder kleerscheuren vanaf! Robbies Tarpon, een aanrader, zeker ook vanwege de gezellige sfeer die er hangt!

En dit gebeurt er met je eigendommen als je ze in het water laat vallen tijdens het voeren van de Tarpons, prachtig! Ik heb mijn pet maar even eerbiedig afgezet...

Next stop was Anne's beach. Hoe leuk is het om daar te picknicken als je dochter Anne heet? We hadden onze eigen overdekte picknicktafel en dat was fijn, want al was het inmiddels al behoorlijk droog geworden, het zand was te nat om op te zitten. Echt een idyllische plek,  dat Anne's Beach... uiteraard :-).

Max at Annes beach

Daarna de Overseas Highway met zn 43 bruggen verder afgereden. 43 zijn het er, écht, Max en Anne hebben ze geturfd, op de i-pad! Op de terugweg nog maar een keer tellen, je weet maar nooit :-)We zijn, na 24 uur Florida, al helemaal verrukt van deze staat en zuigen iedere indruk in ons op. Ook Key West is fantastisch, niet in de minste plaats door het prachtige hotel waar we zitten, het Lighthouse Court hotel. Het staat direct naast de vuurtoren en tegenover het Hemmingwayhouse. Wat een sfeer hangt hier! En dan die typische Keys-architectuur, prachtig. Harry en ik hadden van deze plek eigenlijk de meeste verwachtingen en, sjongejonge, het is nog mooier dan verwacht!

Na aankomst, ca 14.30 uur, is Harry naar een van de vele lokale sigarenwinkeltjes gewandeld, sigaar gescoord en een eerste verkenningstocht gaan doen. Hij kwam verrukt terug! Harry is bij ons bezoek aan Cuba een echte liefhebber geworden, zowel van het land als van de sigaren. Hij wil zo graag weer een keertje terug. En only 90 miles from Cuba is hier dan ook echt wat van Cubaanse invloeden te merken. Nadat we ons de rest van de middag hadden vermaakt aan en in het zwembad, zijn we via Duvalstreet naar Mallorysquare gewandeld. Een gezellig pleintje met straatvermaak en een mooie zonsondergang... Die zon was nog wel ergens te bekennen en zo hebben we nog een paar mooie kiekjes kunnen schieten. Gegeten hebben we bij El Meson de Pepe...Cubaans uiteraard... alhoewel... na Cuba was ik behoorlijk wat kilo's kwijt, het eten daar stelde niet heel veel voor, wat overigens niets afdeed aan onze positieve indrukken van het land.

El Meson de Pepe   

En toen kwam aan al dat moois vandaag langzaam maar zeker een eind. Harry en ik gingen rond 22.00 uur naar bed en Max en Anne hebben nog lekker op de schommelbank zitten internetten.

Een warme groet!

Dag 1: Amsterdam - Miami -Key Largo

De eerste dag zit er alweer op. Zoals ik al in mijn vorige blog schreef, zo'n week geleden, lag ons nog een drukke week te wachten. En inderdaad... Mijn werk toch minder afgekregen dan ik eigenlijk had gewild. Gelukkig heb ik na de vakantie nog tijd genoeg voordat de scholen weer beginnen en kan ik nog veel doen. Ook zaterdag was een hectische dag. Mijn lichaam had zich al aangepast aan de Amerikaanse tijd (wat vroeg wakker betreft dan), ik werd om 4.55 uur wakker en kon daarna niet meer slapen. Nou moest ik er ook op tijd uit want ik had smorgens nog 'even' een roei-en stuurexamen af te leggen. Gelukkig geslaagd voor beide examens :-)Koffie, koffers pakken, wassen gedraaid, nog meer wassen gedraaid, beetje gepoetst, de laatste boodschappen, een muziekfestivalletje meegepikt, de katten flink geknuffeld en na een heerlijke pastasalade van Harry zijn we in de auto gestapt om te overnachten op schiphol. Een aanrader, mag ik wel zeggen! Park, sleep, fly met zijn viertjes voor €105, 00. Wat relaxed vertrekken! In het Park In een filmpje gekeken met een hapje en een drankje en met 3 wekkers (stel je voor dat we ons verslapen!) lekker gaan slapen. 4.00 uur ging de wekker en om 4.45 uur waren we op Schiphol, allemaal in vakantie-in-Florida-modus!

We stegen iets later op dan gepland,   verder een prima vlucht van TAP. Voor de volgende vlucht moesten we om 9.00 uur boarden. Oei! Dat was krap, want we landden om 9.10 uur....lachen met Irma...Lissabon heeft dus een uur tijdsverschil, het bleek pas 8.10 uur. Nog niet eens in florida en nu al een jetleg! In het vliegtuig naar Miami hadden we wederom prima ruime en rustige plaatsen, helemaal achterin (rij 40 en 41). Wat enigszins tegenviel waren de eigen schermpjes. We hadden verwacht dat we zelfs films konden kiezen, maar helaas. Wel leuk dat je de vlucht kon volgen. Eten was prima verzorgd. De vegetarische versie was voor de meisjes voldoende, maar was zeker niet voor grote eters bestemd.

Daarnaast staat in Portugal vegetarisch gelijk aan 'gezondheidsfreak', het was allemaal groenvoer. Ik heb grote verwachtingen van de Amerikaanse keuken ;-) dus haal de schade wel in!Maar goed, in Lissabon met de bus naar het vliegtuig. We dachten éven dat we nog een busexcursie lissabon zouden krijgen voor vertrek, wat een eind rijden! Goede vlucht gehad en zelfs nog eerder geland dan gepland.

Miami!

Bij de immigrations en Alamo stond een behoorlijke rij (net als in de Efteling), maar het ging allemaal erg snel. En toen we de garage in kwamen en de mevrouw aangaf dat we er in rij 9 'maar eentje moesten kiezen', maakten we voor het eerst deze vakantie kennis met 'think big'! WOW! Wat een kar, zo'n Dodge mini van...niks mini aan hoor! We kozen unaniem voor een witte. 

 OMGOMGOMG!! welke moeten we kiezen?!

 Helaas zat er geen navigatie in (had ik op gegokt bij het reserveren), dus mocht ik tot de eerste Walmart richting Key Largo als mrs Garmin figureren. En die Walmart...hoe big kun je thinken?!! Heerlijke cultuurshockjes zijn dat! Gelijk maar wat boodschappen gedaan voor de picknick van dag 2 en een koelbox gekocht. Die was $15, 00 en daar kunnen we aan het eind van de vakantie weer iemand blij mee maken. Rond 18.45 uur kwamen we aan in het Hilton.

Uitzicht van onze hotelkamer!

We zijn het zwembad in gedoken, hebben in het hotel wat gegeten en toen diende toch écht de man met de hamer zich aan. Benieuwd hoe vroeg we wakker worden !Morgen gaan we voor 2 dagen naar Key West.

Een warme groet!

Countdown!

En dan is het bijna zover, over een paar dagen vertrekken we dan eindelijk en wat hebben we er veel zin in!!! We beginnen allemaal in de vakantiemodus te komen, alhoewel er nog even flink wat werk verricht, afgerond en overgedragen moet worden. Max en Anne hebben al half vakantie. Deze week nog boeken inleveren en vrijdagmorgen het rapport ophalen, het stelt al niet meer zo veel voor en ze zijn allebei over naar de vierde! Harry en ik werken nog de hele week.

Het programmaboekje dat ik heb gemaakt, wordt nog een beetje aangevuld, maar is eigenlijk wel klaar, met alle adressen, mogelijke eettentjes en excursies. Handig voor onderweg en leuk voor de thuisblijvers van wie ik weet dat ze zeer meeleven. Het is iig erg leuk geworden!

Verder hebben we een onderwatercamera (Olympus Tough TG-320) gekocht en allebei nog een E-reader (Kobo-glo), dat scheelt gewicht, vooral op de terugweg! In de E-reader zit een ingebouwd lampje, zodat je ook in het donker kunt lezen. Het blijft nog wat onwennig, lezen van een schermpje ipv een echt boek, maar het went vanzelf. De onderwatercamera hebben we nog niet uitgeprobeerd, een review komt vanzelf op dit blog. Koffers hebben we niet meer aan hoeven schaffen, we konden een paar mooie lenen.

Zaterdag mijn zomerjurkjes en korte broeken (die hebben we dit jaar nog niet veel nodig gehad) uit de kast gehaald en toch nog maar even gepast, voor de zekerheid. Altijd fijn hè, jurkjes die een beetje mee rekken...:-)

Gisteren nog een sunsettour geboekt in Fort Myers Beach voor 19 juli. Hopelijk treffen we dolfijnen en een mooie zonsondergang op zee.

En ook de ouders van Harry kwamen gisteren langs. Ze passen op de katten en het huis en vinden het altijd prettig om alles nog even na te lopen. We hopen voor hun eindelijk eens mooi weer in onze vakantie, zodat ze lekker kunnen gaan fietsen.

Vanmorgen om 5.00 uur wakker gezoemd door een mug en van de nood een deugd gemaakt door er maar vast uit te gaan om mijn werkdag vroeg te starten.....ik heb alleen mijn mail gelezen en ben vervolgens dit blog gaan schrijven... HUP, aan het werk nu, Irm!

De volgende blog zal waarschijnlijk vanuit een zonnig Hilton in Key Largo gepost worden!

Een warme groet!

Nog 7 weken!

En dan zijn we 'ineens' ruim 4 maanden verder en nog maar 7 weken verwijderd van onze Florida-Experience. Wat heb ik er zin in! Nadat in januari de meeste zaken geregeld waren, is de reis even wat naar de achtergrond geschoven. Druk met werk, het opzetten van mijn praktijk, plannen maken voor wéér een opleiding, het gezinsleven en veel andere leuke en - zoals bij het leven hoort - minder leuke zaken. Al met al voel ik me een gezegend mens met eigenlijk alles wat nodig is in het leven: veel liefde, gezondheid en dagelijks een glaasje verse jus d'orange ;-) Wat wil een mens nog meer, wat een luxe!

Behalve dat we nu een koning én een koningin hebben, leek het even of we daarmee dan ook eindelijk de lente het land in kregen! Wat waren we daar aan toe! Maanden zag ik dagelijks de weerberichten van Miami, Key West en Orlando op mijn mobiel verschijnen: zon zon zon! En uitgerekend in de meivakantie regende het in Florida en hadden wij het in Nederland heerlijk. Erg jammer voor de vakantiegangers die er toen zaten. Toch hebben ook zij het prima naar hun zin gehad, te lezen in hun blogs. Want die volg ik al maanden uiteraard wél, meestal vlak voor het slapengaan. :-)

Vandaag heb ik de Esta's aangevraagd, de visums die nodig zijn de VS in te komen. Daarnaast heb ik ook een toestemmingsverklaring gemaakt. Mijn kinderen hebben de achternaam van hun vader, die niet mee gaat.  Vorig jaar ging een vriendin met haar 2 tienerdochters op vakantie naar Kroatië. Aangekomen bij Schiphol vroeg de douane of ze toestemming van de vader had om de kinderen mee te nemen op vakantie...dat had ze natuurlijk wel, maar niet op papier. Gelukkig was hij telefonisch te bereiken en gaf zo toestemming. Prima hoor, dat dit zorgvuldig gaat, maar soms slaan we een beetje door, denk ik. Om niet het risico te lopen de vader van mijn kinderen uit zijn bed te moeten bellen om 5.00 uur 's morgens, heb ik dus maar even een verklaring gemaakt. 

Ook de villa heb ik vandaag betaald. Zo makkelijk met Paypal, het emailadres van de eigenaresse en een creditcard. Hier nog maar weer een keer een foto van dit heerlijke verblijf:

Zoals ik al schreef, volg ik blogs van andere Florida vakantiegangers. Lekker om in de juiste sfeer te blijven. Want al was het weer een paar weken geleden wel goed...het is nu alweer weken koud, winderig en nat. Naast het volgen van de blogs ben ik ook begonnen met het maken van een soort programmaboekje voor de vakantie. Hierin staat per dag een schatting van het aantal km, geplande excursies en andere mogelijke activiteiten, ontbijt-, lunch- en dineradresjes en de adressen van de hotels en villa waar we zitten. Leuk (denk ik) voor het thuisfront en het scheelt ons ter plekke tijd.

Hier nog een kaartje van onze geplande route:

We landen in Miami en eindigen ook weer in Miami Beach. Wat betreft de route van Kissimmee naar Miami zijn we er nog niet helemaal uit. We vragen ons af of een bezoek aan Cape Caneveral voor ons de moeite waard is, gezien de hoge prijs voor de entree. Graag hadden we nog naar St. Augustine gegaan, maar dat is wel een heel eind omrijden. Wellicht heeft iemand nog een leuke tip en anders rijden we direct door naar Miami. Daar vermaken we ons ook prima, verwacht ik zo.

De komende weken zal er zo langzamerhand een vakantielijstje ontstaan. We hebben nog wat aan te schaffen, zoals een onderwatercamera, kofferset, navigatie en een extra creditcard... 

Een warme groet!